Nieuws

Ondernemers zijn stakingen beu

Ondernemers hebben een hekel aan immobilisme: de zaken moeten vooruit gaan. Geen wonder dat het fenomeen 'staking' bij heel wat bedrijfsleiders de haren ten berge doet rijzen. Werkgevers pleiten niet voor een uitholling van het stakingsrecht, wel voor een correcte en proportionele toepassing ervan. Stakende militanten moeten rekening houden met de gevolgen van hun daden. 'Faits divers' zoals een blokkade van een industrieterrein, brandende autobanden, de weigering bepaalde noodzakelijke diensten te verlenen, … verwonden de maatschappij in het algemeen, en de economie in het bijzonder.

Stakingswilligen gedijen goed in een klimaat van voorbijgestreefd syndicalisme. Jammer genoeg steken sporen van een dergelijk klimaat regelmatig de kop op. Een conservatieve houding, die neigt naar krampachtig vastklampen aan, helpt niemand vooruit in een razendsnel evoluerende wereld. Noodzakelijke besparingen mogen niet louter afgeschoven worden op de ondernemingen, die nu al puffen en kreunen onder de concurrentiedruk. De bron van welvaart en welzijn, die onze ondernemingen vormen, mag niet drooggelegd worden. De enige manier waarop we uit het economische dal kunnen klauteren, is door de handen in elkaar te slaan.

Bij Ford Genk is men van deze wijsheid doordrongen. Vakbonden en directie zijn er het levende bewijs dat samenwerken werkt. Er zijn enkel winnaars aan de Henri Fordlaan: door water bij de wijn te doen, is men er in geslaagd de toekomst te verzekeren van een fabriek, die dagelijks voor duizenden gezinnen voor brood op de plank zorgt.

 
Johann Leten
Johann Leten, gedelegeerd bestuurder Voka
Kamer van Koophandel Limburg


De vakbonden hebben zich niet verlaagd tot slogantaal, kropen niet op de barricaden, hebben zelfs geen dwaze spandoeken opgehangen. Er werd samen nagedacht over en gewerkt aan de toekomst. Werkgevers en werknemers zitten in hetzelfde schuitje: de dialoog moet het altijd halen van het conflict.