Nieuws

Vlaamse kmo's; de multinationals van Vlaanderen?

Wat iedereen vreesde, is de harde waarheid: Ford Genk sluit. Niet zien aankomen? Nochtans wordt Europa overspoeld door slecht economisch nieuws. Italië, Griekenland, Spanje en Ierland gingen ons al voor.
De huidige crisis overstijgt de micro- en macro-economie. De kaarten worden gespeeld op hoger niveau, in hoge torens van multinationals. Zij denken mondiaal, beschouwen landen als objectieve markten en spreken oorlogstaal. En de politieke structuur kijkt lijdzaam toe en biedt zelfs steun onder het motto van de vrije handel van goederen en diensten. Onze kmo's en kleinhandel lijden hier erg onder. De lokale regels zijn voor hen complexer én destructief voor de lokale economie. Elke dag moeten ze onbeschermd opboksen tegen de 'nieuwe wereldeconomie'. Ze zijn de arbeiders van het eerste uur van de industriële revolutie. Ook toen werden arbeiders uitgebuit en behandeld als object.

Toch pleit ik niet voor een terugkeer naar de goede oude tijd. Het is in ons land en in het grootste deel van Europa nog goed vertoeven. Maar we moeten snel een aantal veranderingen doorduwen voor een nieuwe, sociale en eerlijke markt, zoals het opwaarderen van ons sociaal zekerheidsstelsel. Hoe sneller, hoe meer er evenwicht wordt geschapen. En dat voor onze hele sociale maatschappij.
Politici op Europees niveau moeten dringend spreken over de sociale uniformiteit binnen Europa. Ook de fiscaliteit binnen Europa kan snel genormaliseerd worden door het 'shopgedrag' van multinationals aan banden te leggen met een uniform belastingstarief op Europees niveau. Dit a rato van het hoogste gangbare tarief van een Europese lidstaat. Europa zal dan beschikken over genoeg inkomsten en een verdeelfunctie kunnen dragen naar zwakkere regio's.

Moet er in België niets veranderen? Toch wel, de toenemende onverschilligheid om verantwoord deel te nemen aan onze maatschappij. We ijveren naar de herinvoer van meer individuele verantwoordelijkheid. Nu verschuilt men zich teveel achter alle uitkeringen en opties om maar niet deel te nemen aan de welvaart van onze maatschappij. Het individu moet te weinig verantwoording afleggen voor zijn daden en schuift alle mogelijke problemen af op de maatschappij. Deze houding is niet langer betaalbaar, noch rechtvaardig voor diegenen die zich elke dag inspannen.
Willen we onze sociale zekerheid, ouderen- en gehandicaptenzorg en onderwijs blijven ondersteunen? Dan moeten we het algemeen en klein aanpakken. We pleiten voor een individuele verzekering van elke werknemer en -gever voor kleine ziekten en ongemakken. Die kan de overheid op zich nemen, controleren en individueel opvolgen. Ze kan gerichter zorg verstrekken aan wie meerdere keren per periode ziek is en hier proactief een zorgverstrekking voor uitwerken.

Voor onze pensioenzekerheid zouden we allen langer moeten werken. Maar we beseffen dat niet iedereen bepaalde beroepen kan uitvoeren tot op hoge leeftijd. Laten we enkele beroepen uitsluitend toegankelijk maken voor vijftigplussers. Mét een overeenkomst dat de uitvoering ervan moet lopen tot de pensioenleeftijd.

 

Over de hele wereld komen mensen op straat voor betere arbeids- en levensvoorwaarden en jobzekerheid. Ik kan hen geen ongelijk geven. Maar ze vergeten dat we moeten uitgaan van onze eigen krachten, samen. Alleen door kmo's en kleinhandel opnieuw zuurstof te geven en te beschermen tegen multinationals, kunnen we weer kapitaal vergaren in de streek. Geef de lokale economie terug een reden van bestaan. Ze werd jarenlang stiefmoederlijk behandeld en was gedoemd om te verdwijnen… Stilletjes horen we meer en meer dat men zich vergist heeft. Niet alleen hebben ondernemingen een belangrijke sociale rol, ze creëren ook jobs met meerwaarde en een ruim vizier op zelfstandigheid, creativiteit en samenhorigheidsgevoel. Enkel zo is onze maatschappij zeker van langdurig kapitaal binnen onze grenzen en van een stevig fundament om verzorging, veiligheid en ondernemingszin te vrijwaren.

Grete Remen
Grete Remen